We leven in
een religieuze-wereld met een aanbod van allerlei overtuigingen. We
leven in een religieuze wereld met allerlei overleveringen en
tradities van mensen, dit alles temidden van mensen die nog steeds
op zoek zijn naar de waarheid, die een mens vrij kan maken. We zijn
ongeveer 2000 jaar verwijderd van het begin van de Christelijke kerk
en door deze twee eeuwen heen zijn er veel dingen gebeurd.
Als we het dan over overleveringen hebben zegt de Apostel, geleid
door de Geest het volgende:
Handl. 20:28 Zo hebt dan acht op
uzelven, en op de gehele kudde, over dewelke u de Heilige Geest tot
opzieners gesteld heeft, om de Gemeente Gods te weiden, welke Hij
verkregen heeft door Zijn eigen bloed.
Handl. 20:29 Want dit weet ik, dat na mijn vertrek zware wolven tot u inkomen zullen, die de kudde niet sparen.
Handl. 20:30 En uit uzelven zullen mannen opstaan, sprekende
verkeerde dingen, om de discipelen af te trekken achter zich.
Paulus voorspelde al dat na zijn
vertrek mensen zouden binnenkomen van buiten en dat mensen van
binnenuit zouden opstaan om discipelen achter hun aan te trekken.
Als gelovigen moeten we op onze hoede zijn om alles te lezen in het
licht van de Bijbel.
De Bijbel is Gods leidraad voor de mens. (2 Tim. 3: 16, 17)
Op een andere plaats schrijft dezelfde schrijver:
1 Kor. 1:10 Maar ik bid u, broeders, door den Naam van onzen
Heere Jezus Christus, dat gij allen hetzelfde spreekt, en dat onder
u geen scheuringen zijn, maar dat gij samengevoegd zijt in
eenzelfden zin, en in een zelfde gevoelen.
We weten dat we als gelovigen één moeten zijn, God vraagt erom
en het is ook mogelijk. Maar het is alleen maar mogelijk als mensen
hun eigen tradities en overleveringen achterwege laten en alleen
datgene doen wat er in de Bijbel aan ons overgeleverd is.
Handl. 2:42 En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en
in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.
|
We weten dat we als gelovigen één moeten zijn, God vraagt erom en het is ook mogelijk. Maar het is alleen maar mogelijk als mensen hun eigen tradities en overleveringen achterwege laten en alleen datgene doen wat er in de Bijbel aan ons overgeleverd is. |
De kinderdoop is een doop die veelal in
Calvinistische kerken geleerd en gepracticeerd word.
We kunnen ook zeggen dat deze mensen een één-verbonds theologie
hanteren. (Ze zien de Bijbel als één verbond). De Bijbel leert een
twee-verbonden leer. (Hebr. 1: 1-2; 9: 15- 17)
In dit artikel willen we eens wat schrijven over dit onderwerp.
De kinderdoop komt voort uit het verbond met Abraham in Genesis 17.
Mensen die in de kinderdoop geloven zeggen dat ze in een verbond
leven met God en dat als teken van dat verbond hun kinderen gedoopt
moeten worden. Als een uiterlijk teken om aan te geven dat ze een
deel zijn van het verbond, zoals Abraham zijn kinderen (jongentjes)
moest besnijden.
Wat lezen we in Gen. 17:
Gen 17:9 Voorts zeide God tot Abraham: Gij nu zult Mijn verbond
houden, gij, en uw zaad na u, in hun geslachten.
Gen 17:10 Dit is Mijn verbond, dat gijlieden houden zult tussen Mij, en tussen u, en tussen uw zaad na u: dat al wat mannelijk is, u besneden worde.
Gen 17:11 En gij zult het vlees uwer voorhuid besnijden; en dat zal tot een teken zijn van het verbond tussen Mij en tussen u.
Gen 17:12 Een zoontje dan van acht dagen zal u besneden worden,
al wat mannelijk is in uw geslachten: de ingeborene van het huis, en
de gekochte met geld van allen vreemde, welke niet is van uw zaad;
Onder het oude verbond was het zo dat God een verbond maakte met
Abraham:
-Alles wat mannelijk is moest besneden worden.
-Al het mannelijke moest op de 8ste dag besneden worden.
Dit als een uiterlijk teken van het verbond. Hier zien we al één van
de verschillen tussen de theorie en de praktijk. Onder het oude
verbond werden alleen de jongentjes besneden, in Calvinistische
kerken worden zowel jongens als meisjes gedoopt. Waar is de basis
voor deze praktijk??
Verder zien we dat deze belofte gekoppeld is aan een belofte:
Gen 17:8 En Ik zal u, en uw zaad na u, het land uwer
vreemdelingschappen geven, het gehele land Kanaan, tot eeuwige
bezitting; en Ik zal hun tot een God zijn.
Hier zien we dat deze opdracht met zich meebracht dat het land
gegeven zou worden aan het zaad dat na hem kwam.
We lezen dan ook in Jozua 23: 13, 14:
Jos 23:13 Weet voorzeker, dat de HEERE, uw God, niet voortvaren zal
deze volken van voor uw aangezicht te verdrijven; maar zij zullen
ulieden zijn tot een strik, en tot een net, en tot een gesel aan uw
zijden, en tot doornen in uw ogen, totdat gij omkomt van dit goede
land, hetwelk u de HEERE, uw God, gegeven heeft.
Jos 23:14 En ziet, ik ga heden in den weg der ganse aarde; en gij
weet in uw ganse hart en in uw ganse ziel, dat er niet een enig
woord gevallen is van al die goede woorden, welke de HEERE, uw God,
over u gesproken heeft; zij zijn u alle overkomen; er is van dezelve
niet een enig woord gevallen.
Onder Jozua waren de Israelieten vanuit Egypte het land van
Kanaan ingetrokken en hadden dit land tot hun bezit genomen.
God had hierdoor zijn belofte vervuld aan het volk en daarmee aan
zijn belofte aan Abraham.
Er word ook geschreven door de Calvinistische kerken dat de doop de
plaats van de besnijdenis heeft gekregen.
Nergens in de Bijbel vinden we deze gedachte terug. En als het zo
zou zijn, waarom worden dan nu jongetjes en meisjes besprenkt en
onder het oude verbond alleen de jongentjes besneden?
|
Nergens in de Bijbel vinden we deze gedachte terug. En als het zo zou zijn, waarom worden dan nu jongetjes en meisjes besprenkt en onder het oude verbond alleen de jongentjes besneden? |
Verder erkennen de Calvinistische kerken dat er een kinderdoop is en
dat er een volwassendoop is. De eerste zou een doop zijn die een
teken en een zegel van het verbond met Abraham zou zijn, de tweede
een doop voor volwassenen.
Dit kan zeker niet kloppen want volgens het nieuwe verbond is er
maar één doop.
Ef. 4:4 Eén lichaam is het, en één Geest, gelijkerwijs gij ook
geroepen zijt tot één hoop uwer roeping;
Ef. 4:5 Eén Heere,
één geloof, één doop,
Ef. 4:6 Eén God en Vader van allen, Die daar is boven allen, en door
allen, en in u allen.
We benadrukken ook dat in de
Calvinistische leer de kinderen niet gedoopt worden tot vergeving
van zonden, dit in tegenstelling tot de Rooms Katholieke Kerk.
Nee, kinderen worden in Calvinistische kringen gedoopt om een
uiterlijk teken van het verbond te krijgen. Later doen deze mensen
"belijdenis des geloofs" om een antwoord te geven op hun doop. Op
dat moment geven ze hun leven aan God en aan de kerk waar ze
belijdenis doen.
(dit is ook een onbijbelse gedachte en praktijk) Belijdenis is ook
een afleggen van een belofte om trouw te blijven aan de leer van de
kerk.
Laten we eens een aantal dingen bekijken:
Heb 1:2 Welken Hij gesteld heeft tot een Erfgenaam
van alles, door Welken Hij ook de wereld gemaakt heeft;
|
Hebr. 1: 1 "........heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door den Zoon". |
Heb 9:16 Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome;
Heb 9:17 Want een testament is vast in de doden, dewijl het nog
geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft.
|
Heb 9:16 Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome |
Joh 1:13 Welke niet uit den bloede, noch uit den
wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren
zijn.
|
Joh. 1: 13 Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn. |
We zien dan ook dat in Galaten 3 gesproken
word dat we door het geloof en de doop (Markus 16: 16) een kind van
God worden en indien we dan in Christus zijn, zo zijn we het zaad
van Abraham geworden.
Gelovigen worden het zaad van Abraham, niet door de vleselijke
geboorte (conceptie) maar door geloof in Christus. Gelovigen worden
het zaad van Abraham door de wedergeboorte.
Er is een geloof overgeleverd aan de heiligen. Laat ons allen werken
om dit geloof te behouden, dit geloof te prediken en daarvoor te
strijden.