Webbijbel
Gert-Jan Van Zanten
Samenwonen of trouwen?
In onze
dagen worden soms vragen gesteld over het huwelijk. Is het nog wel
nodig? Waarom zou ik niet mogen samenwonen? Waar is dat boterbriefje
voor nodig?
We leven
in tijden dat veel mensen samenwonen en het huwelijk word steeds
meer naar de achtergrond gewerkt.
Sommige mensen zeggen, maar als ik toch ga samenwonen met iemand en
wij beloven elkaar trouw dan is dat toch ook een huwelijk?
Andere
mensen zeggen, we willen het gewoon eerst proberen of we wel bij
elkaar passen, en dat kan toch niet zonder dat je echt een tijd
samen bent?
In deze
studie willen we kijken over wat God over deze dingen zegt, voor een
mens met een passie voor God zouden de woorden van God toch zwaar
mogen wegen!! Niet alleen zwaarder maar als waarheid. Want Gods
woord is waarheid.
(Joh. 17: 17)
1. Gods
doel met de mens (heid).
God heeft
een doel met de mens, dit doel is om man en vrouw samen te brengen
in een éénheid, om vruchtbaar te zijn en om zichzelf als mensheid te
vermenigvuldigen.
Gen 2:23 Toen zeide
Adam: Deze is ditmaal been van mijn benen, en vlees van mijn vlees!
Men zal haar Manninne heten, omdat zij uit den man genomen is.
Gen 2:24 Daarom zal de
man zijn vader en zijn moeder verlaten, en zijn vrouw aankleven; en
zij zullen tot een vlees zijn.
Gen 2:25 En zij waren
beiden naakt, Adam en zijn vrouw; en zij schaamden zich niet.
Gen 1:26 En God zeide:
Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat
zij heerschappij hebben over de vissen der zee, en over het
gevogelte des hemels, en over het vee, en over de gehele aarde, en
over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt.
Gen 1:27 En God schiep
den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man
en vrouw schiep Hij ze.
Gen 1:28 En God zegende
hen, en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en
vervult de aarde, en onderwerpt haar, en hebt heerschappij over de
vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over al het
gedierte, dat op de aarde kruipt!
In deze woorden zien we een beeld wat God wil met een man en een
vrouw in deze wereld. God wil dat een man zich aan een vrouw
verbind, verkleeft en één vlees word om zo de mensheid uit te
breiden.
We zien dat God hier het verbond van het huwelijk instelt voor deze
twee mensen en zo een patroon zet voor de rest van de mensheid.
We zien drie aspecten.
A. Vader en moeder verlaten.
We zien een jonge man en een jonge vrouw die hun vader en moeder
verlaten.
Hun jonge leven zijn de jonge man en de jonge vrouw bij hun vader en
moeder geweest en dan is het moment aangebroken voor een huwelijk.
Twee mensen komen samen om een nieuwe verbintenis te maken, ze
worden één en zetten zo de mensheid voort.
Vader en moeder kunnen geen kinderen meer krijgen, hun kinderen
zetten dit patroon voort.
Hun leven lang hebben ze van vader en moeder geleerd wat het
betekent om man en vrouw te zijn, en nu mogen ze dit zelf
voortzetten.
In dit principe zien we ook dat vaders en moeders hun kinderen
moeten loslaten.
We zien vaak dat vaders en moeders zich in het leven van hun
kinderen willen mengen en dat is niet goed.
Het vaderlijke huis is verlaten, er is een nieuwe eenheid gevormd en
dat moeten ouders loslaten. In deze zin is er maar ruimte voor twee
mensen in een huwelijk, alles wat meer is is teveel en alles wat
minder is is te weinig.
Beide jonge mensen moeten een actief deel zijn van deze nieuwe
eenheid. Niet meer en niet minder. Ouders moeten leren loslaten en
twee mensen moeten een éénheid gaan vormen.
B. Elkaar aankleven.
Het principe van verkleving geeft aan hoe deze twee mensen die eerst
twee verschillende
personen waren nu door het verbond van het huwelijk één worden. Dat
is de essentie van het huwelijk. Twee harten worden één, twee levens
worden één, twee emotionele levens worden één, twee lichamen worden
één, twee geestelijke levens worden één, er moet een totale
verkleving plaatsvinden.
Als we naar dit woord verkleven kijken zien we dat dit heel
duidelijk spreekt.
01692 dabaq
1) aanhangen, kleven, dicht blijven bij, zich houden aan, zich
aansluiten bij, op de hielen zitten, achtervolgen, inhalen
1a1) aanhangen, zich vastklampen aan
1a2) het houden met
1b) verenigd worden
1c1) doen aanhangen
1c2) dicht achtervolgen
1c3) inhalen
Dit gaat om de éénwording in alle facetten, lichamelijk, emotioneel,
geestelijk, psychisch.
We zien dat dit woord de betekenis heeft om “aan te hangen” en om
“zich bij iemand aan te sluiten”.
Dat is het beeld van verkleving. Dit is de opdracht voor getrouwde
mensen. Voor beiden is er de taak om aan te sluiten en één te zijn
en te blijven.
Een vlees worden.
Het één vlees worden is een referentie naar de seksuele omgang met
elkaar.
Seksuele omgang in een belangrijk principe in een huwelijk. Seksuele
omgang word in de Bijbel beschreven als één vlees worden. We zien
dat Paulus dit zo gebruikt in 1 Kor. 6: 16.
Paulus schreef ook dat omwille van hoererij een ieder zijn eigen
partner moest hebben. (1 Kor. 7: 1- 6)
Paulus beschrijft in die passage dat de man geen macht heeft over
zijn eigen lichaam maar de vrouw, en de vrouw heeft geen macht over
haar lichaam, maar de man.
Zo is er op het seksuele vlak een verplichting naar elkaar toe om
elkaar op seksueel gebied tegemoet te komen. Dit natuurlijk binnen
de grenzen van Gods wil.
We zien hier ook iets waar getrouwde mensen goed naar moeten
luisteren.
De man heeft geen macht over het eigen lichaam, maar de vrouw. De
vrouw heeft geen macht over het eigen lichaam, maar de man.
Dit laat zien dat er goede communicatie moet zijn over wederzijdse
behoeften op het seksuele vlak. Seksuele behoeften moeten vervuld
worden.
We zien hier een probleem wat zich kan voordoen in huwelijken.
Als er niet goed naar elkaar geluisterd word op het seksuele vlak
kan dit leiden dat deze behoeften niet vervuld worden, dit is een
reden dat mensen soms intimiteit gaan zoeken buiten het huwelijk om.
Als dit gebeurd is dit nooit gerechtvaardigd maar de partner zou
toch eens moeten gaan vragen waarom de ander dit heeft gedaan. Vaak
zijn beiden schuldig.
Laat dit een goddelijke waarschuwing zijn. Geef elkaar wat de ander
nodig heeft. Je lichaam is niet van jezelf. Ook hier zien we egoisme
hoogtij vieren.
Conclusie:
We lezen in deze dingen dat God een man en een vrouw heeft gemaakt
met een duidelijk beeld voor ogen. God heeft deze twee mensen
gemaakt om tot elkaar te komen en de mensheid voort te zetten, om
deze twee mensen één te maken, om deze twee mensen de bescherming
van een verbond te geven en om te genieten van die nieuwe éénheid.
2.
Huwelijken in de Bijbel.
In de
Bijbel lezen we veelvuldig over huwelijken en de daarbij horende
ceremonies.
Deze ceremonies verschillen onder invloed van tijd en cultuur.
Het
eerste huwelijks-verbond dat we tegenkomen is het huwelijk-verbond
van Adam en Eva.
Gaan we
dan verder dan vinden we veel huwelijken door het oude Testament
heen en een aantal in het nieuwe Testament.
Laten we
er een aantal overdenken.
A. Isaak
en Rebekka.
We lezen
over dit huwelijk in Genesis 24.
In dit
hoofdstuk lezen we een verhaal over Abraham en hoe hij aan zijn
knecht een opdracht geeft om naar het land van Kanaän te gaan om een
vrouw voor zijn zoon Isaak te halen.
In dit
verhaal zien we een aantal opzienbare zaken.
In de
eerste plaats zien we de knecht van Abraham in Mesopotamie aankomen
en daar Rebekka ontmoet. Als hij dan, door het antwoord van God,
weet dat Rebekka de vrouw is voor Isaak geeft hij haar een gouden
ring en twee armbanden van goud aan Rebekka. (22, 30, 47)
We zien
dat Laban dit ziet, in vers 30, en begrijpt dat dit iets bijzonders
is.
Later in
het verhaal, vers 53 en 54, worden er giften gegeven aan de familie
van Rebekka, we zien in dit het principe van een bruidsschat.
We zien
in de tweede plaats dat Abraham tegen zijn knecht zegt dat hij voor
zijn zoon een vrouw wil hebben van zijn eigen volk. Dit is voor ons
al een voorbeeld dat als Christenen met mensen van hetzelfde land
moeten trouwen, dus ook een Christen.
Dit
voorbeeld laat zien dat er een mate van ceremonie bestond door het
geven van gaven aan de schoonfamilie.
B. Jakob, Rachel en Lea.
We vinden dit verhaal in Genesis 29.
Als we kijken naar het huwelijk van deze twee mensen zien we dat er
een feest word gegeven door Laban, de vader van Lea, op de dag dat
Lea aan Jakob word gegeven als vrouw.
Ook in dit verhaal zien we dat Jakob een vrouw neemt vanuit zijn
eigen volk. (Gen. 28: 1)
Dit laat zien dat een kind van God altijd met een kind van God zou
moeten trouwen.
C. Dina.
We lezen
over haar in Genesis 34.
Wat we in
dit hoofdstuk lezen is geen huwelijk, maar een huwelijksaanzoek.
We zien
een aantal opmerkelijke dingen die we willen benadrukken.
In dit
verhaal zien we dat Dina, de dochter van Jakob, het land ingaat om
de dochters van het land op te zoeken. Ze word gezien door Sichem en
hij verkracht haar. Daarna gaat Sichem naar zijn vader toe (Hemor)
en vraagt hem om naar de vader van Dina te gaan en haar de hand te
vragen want hij had haar lief.
Toen
Hemor dan naar Jakob toegaat en hem om de hand vraagt zien we dat er
geschreven staat, “Vergroot
zeer over mij den bruidsschat en het geschenk; en ik zal geven,
gelijk als gij tot mij zult zeggen; geef mij slechts de jonge
dochter tot een vrouw”.
Dit voorbeeld laat zien dat het in die dagen gewoon was een
bruidsschat en geschenken te geven aan de schoonfamilie als teken
van een huwelijk. Er waren dus uiterlijke tekenen gekoppeld aan het
huwelijk. Ook zien we in dit voorbeeld de taak van een vader in een
huwelijk.
D. Simson en de vrouw uit Timna.
We vinden dit verhaal in Richteren 14.
In de eerste plaats zien we dat Simson zijn vader en moeder vraagt
om deze vrouw tot zijn vrouw te maken. Dit laat zien dat vader en
moeder in een bepaalde mate waren betrokken in dit huwelijk en de
goedkeuring daarvan.
We lezen dat Simson aan zijn vader vraagt om haar tot zijn vrouw te
maken. (vers 2)
In vers 10 lezen we hoe de vader van Simson naar de vrouw is gegaan.
In dit verhaal zien we hoe er een feest word gegeven aangaande het
huwelijk van Simson en zijn vrouw. (vers 10) Er word dan ook
gesproken over de “zeven dagen van het feestmaal”. (vers 12, 17)
Dit verhaal laat zien dat er een feestmaal verbonden zat aan het
huwelijk in de tijden van Simson. Dus ook hier zien we uiterlijke
tekenen verbonden aan het huwelijk.
E. Boaz en Ruth.
Dit verhaal vinden we in Ruth 4.
In dit verhaal lezen we over het lossen van land en het trouwen met
Ruth.
Wat we zien is dat dit alles door getuigen word bevestigd en
bezegeld.
Wat we hier zien is dat er getuigen waren gekoppeld aan belangrijke
beslissingen en het huwelijk van Boaz en Ruth.
F. De bruiloft te Kana.
We vinden dit verhaal in Johannes 2.
In dit verhaal lezen we hoe Jezus naar een bruiloft gaat en daar een
wonder verricht.
We lezen over een bruiloft, een bruidegom en een leider van het
bruiloft-feest.
De leider (De hofmeester, Statenvertaling)
755 archi’triklinos
1) toezichthouden op de eetzaal, opperhofmeester
Is wat anders dan een ceremoniemeester, die een van de gasten was,
aangewezen door het lot, om de anderen de wijze van drinken voor te
schrijven. De opperhofmeester moest de tafels en de ligbanken
plaatsen, de gangen regelen, het voedsel en de wijn van te voren
proeven, enz.
Wat we in dit voorbeeld zien is dat er een bruiloft-feest was met
een leider, iemand die verschillende dingen regelde voor deze
bruiloft. Een soort ceremoniemeester.
G. Het geven van een dochter. (1 Kor. 7)
In 1 Korinthe 7 zien we dat er gesproken word hoe een vader zijn
jonge dochter ten huwelijk geeft.
In vers 36- 38 lezen we over vaders die hun jongedochters kon
uithuwelijken.
Dit laat zien dat de vaders betrokken waren in het huwelijk van hun
dochter.
Dit is ook een beeld wat we zien in het oude Testament, vaders waren
altijd betrokken in het huwelijk van hun dochters.
Conclusie:
Als we kijken naar al deze voorbeelden van huwelijken in de Bijbel
zien we een beeld ontstaan dat er altijd een bepaalde ceremonie aan
het huwelijk verbonden was.
Dit verschilde per tijd en per cultuur, maar we zien altijd dat er
uiterlijke tekenen verbonden waren aan een huwelijk, een
bruidsschat, geschenken, getuigen, een hofmeester en we zien dat
familie en vaders betrokken waren in het voltrekken van het
huwelijk.
Als mensen gaan samenwonen worden aan deze principes niet voldaan,
dus kunnen we ook niet spreken van een huwelijk.
3.
Ondertrouw.
We vinden
woorden in de Bijbel over ondertrouw en ondertrouwd zijn.
Deu 20:6 En wie is de
man, die een wijngaard geplant heeft, en deszelfs vrucht niet heeft
genoten? Die ga henen en kere weder naar zijn huis, opdat hij niet
misschien in den strijd sterve en iemand anders die geniete.
Deu 20:7 En wie is de
man, die een vrouw ondertrouwd heeft, en haar niet tot zich heeft
genomen? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat hij niet
misschien in dien strijd sterve, en een ander man haar neme.
Wat
betekenen deze woorden?
Er word
in deze tekst gesproken over ondertrouw en trouwen.
Dus in
Israel waren er wetten door God geven aangaande een man die
ondertrouwd was met een vrouw, deze man hoefde niet te gaan strijden
anders zou iemand anders misschien met de vrouw trouwen die hij al
ondertrouwd had.
2 Sa 3:14 Ook zond David
boden tot Isboseth, den zoon van Saul, zeggende: Geef mij mijn
huisvrouw Michal, die ik mij met honderd voorhuiden der Filistijnen
ondertrouwd heb.
Ook hier vinden we het principe van ondertrouwd zijn, in dit geval
David.
Jer 2:1 En des HEEREN
woord geschiedde tot mij, zeggende:
Jer 2:2 Ga en roep voor
de oren van Jeruzalem, zeggende: Zo zegt de HEERE: Ik gedenk der
weldadigheid uwer jeugd, der liefde uwer ondertrouw, toen gij Mij
nawandeldet in de woestijn, in onbezaaid land.
In deze tekst vinden we het woord “ondertrouw” in relatie tot
Israel. God sprak over hoe Hij Israël getrouwd was en hoe ze Hem
ontrouw geworden waren.
In dit proces vergelijkt Hij zijn relatie met Israël met een
huwelijk en daaraan gekoppeld ondertrouw.
Dit is een interessant gegeven, dit laat zien dat ondertrouw een
bekend gegeven was met de Israëlieten.
De betekenis van het woord ondertrouw:
03259 dey ya’ad
1)
vaststellen, benoemen, verzamelen, ontmoeten, zetten, ondertrouwen
1a) benoemen,
aanstellen, aanwijzen
1b1) ontmoeten
1b2) een afspraak nakomen
1b3) samenkomen, bij afspraak samenkomen
1c) doen ontmoeten
1d) gesteld
worden, geplaatst worden, vastgesteld worden
Zo zien we de betekenis van dit woord als zijnde, een vaststellen,
een benoemen, een afspraak, een samenkomen. Al deze woorden spreken
over een afspraak, over een overeenkomst. In al deze dingen zien we
officiële formaliteiten die te maken hebben met een Bijbels
samenkomen in het huwelijk.
Als we de Joodse tradities gaan bekijken zien we:
De periode voor het trouwen brengen de bruid en bruidegom apart
door. Dit is meestal een week. Ze zien elkaar pas weer tijdens de
bruiloft. De dag van de bruiloft wordt gekenmerkt door vasten om
zich te concentreren om hun zielen die zich nu met elkaar gaan
verbinden.
De week
voor het trouwen:
Bruidegom en bruid mogen niet alleen gelaten worden de dagen voor de
trouwerij. Elke Joodse bruiloft is een gebeurtenis van groot
spiritueel belang. Negatieve energie 'kelipa' moet worden
tegengehouden. Dit kan alleen door de aanwezigheid van een
toezichthouder. De traditionele gewoonte is dat bruid en bruidegom
elkaar niet zien of spreken de week voorafgaande aan de bruiloft. De
bruid neemt een ritueel bad (mikwe) de avond voor de trouwerij.
Conclusie:
In dit alles zien we dat de bruiloft in de Joodse traditie
voorafging aan een tijd van ondertrouw, dit totdat de dag van de
bruiloft kwam.
Al deze dingen laten zien dat er officiële dingen gebeurden die
duidelijk waren zodat een ieder wist wie er gingen trouwen.
Samenwonen heeft deze officiële formaliteiten niet, dus dit komt
tekort aan het Bijbelse verbond van het huwelijk.
4. Een
bruidsschat.
In de
Bijbel lezen we over een bruidsschat.
Gen. 24:
53
We hebben
deze tekst eerder behandeld in punt 2a. We hebben daar gezien dat er
een bruidsschat werd gegeven. Dit was een uiterlijk teken van het
verbond tussen man en vrouw.
De
bruidsschat werd gegeven aan de schoonfamilie van de man.
Gen. 34:
12
Deze
tekst is ook behandeld onder punt 2c. Daar zagen we ook het principe
van een bruidsschat.
Ex. 22:
16, 17
In deze
tekst lezen we over een bruidsschat die gegeven word aan de vader
van de maagd.
Dit laat zien dat een bruidsschat een goddelijk gegeven was.
Deut. 22:
29
Hier word
gesproken over een bruidsschat van 50 zilverlingen.
1 Sam.
18: 25
Hier word
gesproken over een bruidsschat in het geval van het huwelijk. Dit
kwam voort uit principes die God had gegeven in de wet van Mozes.
Hosea 3:
2
In deze
tekst lezen we hoe Hosea zijn vrouw terugkoopt voor vijftien
zilverlingen.
Conclusie:
Zo zien
we in al deze teksten een beeld dat er met een huwelijk sprake was
van een bruidsschat. Wat dit laat zien is dat er uiterlijke tekenen
waren met huwelijken, een teken zoals een bruidsschat.
Als we
dit vergelijken met samenwonen dan zien we geen uiterlijke tekenen
van een verbond, en die waren er wel in het oude Testament.
En terwijl de uiterlijke tekenen kunnen verschillen van tijd tot
tijd en van cultuur tot cultuur zien we altijd uiterlijke tekenen.
En als
twee mensen gaan samenwonen zijn deze uiterlijke tekenen er niet.
Dus ook op dit punt komt samenwonen tekort aan het Bijbelse verbond
van een huwelijk.
5. De
bruid en haar versiersel.
Jesaja
49: 18
In deze
tekst lezen we over de versierselen van de bruid. Dit laat zien dat
een huwelijk gepaard dingen met festiviteiten, met uiterlijk vertoon
van feest en van een versierde bruid.
Jeremia
2: 32
Jer. 2:
32 Zal een meisje haar
tooi vergeten, een bruid haar gordel? Maar mijn volk heeft Mij
vergeten, talloze dagen.
In deze woorden zien we dat een bruiloft gepaard ging met versiersel
van een tooi en een gordel.
Psalm 45: 11- 18
Psa 45:13 Des Konings
Dochter is geheel verheerlijkt inwendig; haar kleding is van gouden
borduursel.
Psa 45:14 In gestikte
klederen zal zij tot den Koning geleid worden; de jonge dochteren,
die achter haar zijn, haar medegezellinnen, zullen tot u gebracht
worden.
Psa 45:15 Zij zullen
geleid worden met alle blijdschap en verheuging; zij zullen ingaan
in des Konings paleis.
In deze tekst lezen we over het huwelijk van de koning en hoe de
jonge vrouw tot hem geleid word in gouden borduursel en in gestikte
klederen.
In deze
dingen zien we een beeld van festiviteiten, een beeld van mooie
versieringen en mooie klederen, we lezen over medegezellinnen en we
lezen over blijdschap.
Conclusie:
Dit alles
laat zien dat een huwelijk gepaard ging met een bruid die versierd
was voor haar huwelijk en dat festiviteiten een deel waren van het
huwelijk.
Dit alles
geeft een beeld dat een Bijbels huwelijk goed op te merken was. Dit
natuurlijk in contrast met mensen die gaan samenwonen, daar is geen
sprake van een bruid, geen sprake van versieringen, van tooien of
gordels, er is geen sprake van al deze dingen.
Daarom is
samenwonen geen huwelijk.
6.
Bruidegom.
In de
Bijbel word over bruidegom gesproken.
-Jes. 61:
10
-Matt.
25: 1- 10
Conclusie:
Ook dit
laat zien dat er sprake was van een bruid, een bruidegom en
natuurlijk een bruiloft.
Als we
dit dan wederom vergelijken met samenwonen dan zien we geen bruid,
we zien geen bruidegom en ook geen bruiloft.
Daarom komt samenwonen ook op dit punt tekort aan het Bijbelse
verbond van het huwelijk.
7. De rol
van de vader.
Ex. 22:
17
In
bovenstaande tekst, uit de wet van Mozes, lezen we over de vaderrol
in het huwelijk van zijn dochter.
We zien
het element van de vaderrol.
-Gen. 24:
3; 38: 6
1 Kor. 7:
36- 38
In 1 Korinthe 7 zien we dat er gesproken word hoe een vader zijn
jonge dochter ten huwelijk geeft.
In vers 36- 38 lezen we over vaders die hun jongedochters kon
uithuwelijken.
Dit laat zien dat de vaders van deze jongedochters betrokken waren
in het huwelijk van hun dochter.
Dit is ook een beeld wat we zien in het oude Testament, vaders waren
altijd betrokken in het huwelijk van hun dochters.
Conclusie:
Als we kijken naar al deze voorbeelden van huwelijken in de Bijbel
zien we een beeld ontstaan dat er altijd familie en vaders die
betrokken waren in de voorbereidingen en het voltrekken van het
huwelijk.
Als mensen gaan samenwonen worden aan deze principes niet voldaan,
dus kunnen we ook niet spreken van een huwelijk.
8. Een
goddelijk huwelijksverbond kent drie partijen.
Samenwonen kent maar twee partijen, een huwelijk kent er drie.
Mal 2:14 Gij nu zegt:
Waarom? Daarom dat de HEERE een Getuige geweest is, tussen u en
tussen de huisvrouw uwer jeugd, met dewelke gij trouwelooslijk
handelt; daar zij toch uw gezellin, en de huisvrouw uws verbonds is.
Als we kijken naar het verbond van het huwelijk zien we dat in een
huwelijk er altijd drie partijen zijn. De man, de vrouw en God.
Als mensen gaan samenwonen dat zijn er maar twee partijen, dus dat
is er één te weinig.
Als we kijken naar dit vers zien we twee belangrijke principes.
Het eerste is dat God een getuige is geweest van dit huwelijk.
We lezen dan ook in Mattheus 19:
Mat 19:4 Doch Hij,
antwoordende, zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, Die van den
beginne den mens gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en
vrouw?
Mat 19:5 En gezegd
heeft: Daarom zal een mens vader en moeder verlaten, en zal zijn
vrouw aanhangen, en die twee zullen tot een vlees zijn;
Mat 19:6 Alzo dat zij
niet meer twee zijn, maar een vlees. Hetgeen dan God samengevoegd
heeft, scheide de mens niet.
We lezen dan hier over het principe dat was “God heeft samengevoegd”
de mens niet mag scheiden. Het huwelijk is een instelling van God en
als twee mensen door het verbond van het huwelijk aan elkaar
verbonden worden dan is God een Getuige hiervan.
En wat door God samengebracht is mag de mens niet scheiden.
Dan is er een tweede principe.
God spreekt over de vrouw uws verbonds.
Het woord verbond is een woord dat spreekt over een overeenkomst,
over een verbintenis, over een afspraak.
Het woord verbond:
01285 b@riyth,
1) verbond, overeenkomst, verbintenis, afspraak
1a) tussen mensen
1a1) verbond, verdrag, verbintenis, bond (tussen mensen)
1a2) constitutie, verordening (van monarch tot onderdanen)
1a3) overeenkomst, afspraak (van man tot man)
1a4) verbond (van vriendschap)
1a5) band (van huwelijk)
1b) tussen God en mens
1b1) verbintenis (van vriendschap)
1b2) verbond (goddelijke verordening met tekenen of afspraken)
2) (uitdrukkingen)
2a) verbond aangaan
Conclusie:
Als we naar deze dingen kijken en dit overdenken zien we dat God een
getuige is van een huwelijksverbond. We zien dan ook dat de mens dit
verbond niet mag scheiden.
Als we dan denken vanuit samenwonen, als twee mensen samenwonen kan
er nooit officieel worden gescheiden, dit omdat er nooit een
duidelijk contract is tussen twee mensen.
Dit laat zien dat samenwonen geen verbond is zoals God het
huwelijk-verbond heeft gemaakt.
9.
Uiterlijke bezegeling.
In veel
dingen die God heeft gedaan heeft Hij altijd uiterlijke bezegeling
gegeven.
Denk aan
de instelling van koningen en priesters. Koningen en priesters
werden gezalfd.
-1 Sam.
15: 17; 2 Sam. 5: 17
-Lev. 16:
32
Wat we in
deze dingen zien is dat God altijd aan de mensen aan de buitenkant
wilde laten zien wie een bepaalde bediening had gekregen.
Zelfs het
Christen worden gaat gepaard met een uiterlijk teken, de doop.
Als we kijken naar mensen die Christen zijn, deze mensen hebben ook
een uiterlijk teken van het verbond dat ze maken met God, de doop.
Zo is ook
het huwelijk verbonden met uiterlijke tekenen.
We hebben
al laten zien onder punt 2- 7 dat er onder alle culturen
verschillende uiterlijke tekenen waren die verbonden waren aan het
huwelijk. We hebben gesproken over de geschenken die werden gegeven
aan de familie van de bruid, we hebben gesproken over de
bruidsschat, we hebben gesproken over de bruid en haar versiersel,
we hebben gesproken over bruid, bruidegom en we hebben gesproken
over de rol van de vader in het huwelijk van zijn dochter. Dit waren
allemaal uiterlijke tekenen die samengingen met het verbond van het
huwelijk.
Conclusie:
Al deze
genoemde elementen zijn geen deel van samenwonen, daarom is
samenwonen geen huwelijk in de ogen van God.
10. De
woorden van God door de overheid.
God
vereist van ons dat we de overheid onderdanig zijn. We lezen in
Romeinen 13 woorden over dit onderwerp.
Rom 13:1 Alle ziel zij
den machten, over haar gesteld, onderworpen; want er is geen macht
dan van God, en de machten, die er zijn, die zijn van God
geordineerd.
Rom 13:2 Alzo dat die
zich tegen de macht stelt, de ordinantie van God wederstaat; en die
ze wederstaan, zullen over zichzelven een oordeel halen.
Rom 13:3 Want de
oversten zijn niet tot een vreze den goeden werken, maar den kwaden.
Wilt gij nu de macht niet vrezen, doe het goede, en gij zult lof van
haar hebben;
Rom 13:4 Want zij is
Gods dienares, u ten goede. Maar indien gij kwaad doet, zo vrees;
want zij draagt het zwaard niet te vergeefs; want zij is Gods
dienares, een wreekster tot straf dengene, die kwaad doet.
Rom 13:5 Daarom is het
nodig onderworpen te zijn, niet alleen om der straffe, maar ook om
des gewetens wil.
Wat we in deze woorden zien is dat de overheid over ons gesteld is.
Dit is door God zo ingesteld, de overheid is door God geordineerd.
(vers 1)
Dit laat zien dat de overheid een instelling van God is.
We zien ook in deze tekst dat wie dan de overheid wederstaat die
wederstaat ook God. Dus toewijding naar de overheid zou voor de
gelovige van groot belang moeten zijn.
Want als we de overheid tegenstaan, dan staan we God ook tegen.
(vers 2)
We zien in vers 3 dat de oversten niet over ons gesteld zijn tot
kwaad maar tot het goede.
Als gelovigen zien we dan een aantal dingen, 1) de overheid is
ingesteld door God, 2) wie de overheid verwerpt die verwerpt ook
God, 3) de overheid is daar voor het goede in ons en voor ons.
Wat zien we dan? We zien
dan dat de overheid een onderscheid maakt tussen getrouwd zijn,
samenwonen en nog andere vormen van relaties tussen mensen.
Wat zien we dan nog meer?
We zien dat als twee mensen gaan samenwonen dat ze niet
getrouwd zijn.
Als we kijken naar een huwelijk dat door de overheid voltrokken word
dan zien we alle elementen Gods op zijn juiste plaats.
Als er een huwelijk voltrokken word, dan zien we een bruid, een
bruidegom en een bruiloft. We zien een bruid die getooid en versierd
is, we zien familie dat een deel is van dit geheel, we zien
festiviteiten, we zien getuigen en we zien cadeaus.
Deze dingen komen overeen met het Bijbelse verbond van een huwelijk.
Als mensen gaan samenwonen dan zijn deze elementen er niet.
Dus samenwonen komt tekort aan het Bijbelse verbond van een
huwelijk.
11. De bescherming van een huwelijk.
Als we nadenken over het verbond van het huwelijk zien we dat dit
heel positief is.
Veel mensen denken aan het huwelijk in termen als vrijheidsberoving
en als negatief.
Maar het verbond dat God heeft ingesteld geeft juist bescherming.
Zo zien we in een huwelijk dat er een belofte word gegeven.
Deze beloften worden gegeven ten overstaande van familie, vrienden,
getuigen, kennissen en allen die er zijn.
We zien dan dat de essentie van het huwelijk een eeuwige belofte is
aan de andere persoon.
De essentie van een huwelijk is ware, zuivere en eeuwige liefde.
De liefde die God heeft laten zien is daar de basis in.
In 1 Johannes lezen we dat God Zijn liefde heeft geopenbaard in het
GEVEN van Zijn Zoon.
God heeft Zijn liefde geopenbaard in het GEVEN van Zijn Zoon en dat
is de basis van Gods liefde. In het huwelijk geven twee mensen zich
aan elkaar.
Als gelovigen moeten we deze liefde openbaar maken in deze wereld.
Dat doen we door dezelfde “onbaatzuchtige liefde” te laten zien en
zo ook in het verbond van het huwelijk.
Voor de meeste mensen die gaan samenwonen is er puur een egoïsme aan
het werk. Er is een egoïsme aan het werk dat stelt, ik kan weglopen
zonder teveel consequenties.
En dat is “baatzuchtige liefde”. Dit zal niet zo in alle gevallen zo
zijn, maar in de meeste gevallen is dit wel zo.
Zo zien we dat samenwonen een vorm van baatzuchtige liefde is en
niet is naar de onbaatzuchtige liefde waar God ons in voorgaat.
Het verbond van het huwelijk geeft ware liefde. Het verbond van het
huwelijk geeft een bescherming. Ware liefde en ware bescherming
geeft zekerheid en dat geeft hoop.
Zo is het verbond van het huwelijk, dat naar de wil van God is, een
bescherming van beide “totdat de dood ons scheidt”.
God geeft ons de woorden, “wat God samengebracht heeft scheidde de
mens niet”. Dat is ware liefde en dat is ware bescherming. Weten dat
de ander naast ons blijft staan wat er ook maar gebeurd, is dat geen
belofte die we allemaal willen krijgen. Dat geeft rust.
Dat is was het verbond van het huwelijk geeft, rust en éénheid.
En dat is de wil van God.
De essentie van samenwonen is baatzuchtig en niet naar ware liefde,
het verbond van het huwelijk is onbaatzuchtig en naar ware
goddelijke liefde.
In
conclusie:
Als we
kijken naar de mensheid zien we dat de mens altijd een vorm van
egoïsme met zich meedraagt. We zien dat in wat we het humanisme
noemen.
Humanisme
is er om de mens centraal te stellen. In het humanisme staat de
onafhankelijkheid hoog in het vaandel.
Dit
humanisme heeft zich geopenbaard in vele vormen en ook in relatie
tot het huwelijk dat door God is ingesteld.
Het
huwelijk, door God ingesteld, is een heel mooi principe.
Dit
huwelijk is ingesteld voor twee mensen, voor de bescherming van deze
twee mensen en voor het voortbrengen van het volgende geslacht. Dat
is Gods intentie met het huwelijk.
Een
huwelijk betekent dat er beloften en rechten gegeven worden aan
beiden partijen, elk in hun eigen context. De man is het hoofd van
het gezin en de vrouw is de hulp van de man.
