Belangrijk notitie: Dit artikel betreft de eerste in een serie van artikelen die uit het Engels vertaald zijn. Daarom mag er niks overgenomen worden, het betreft een "alleen lezen" artikel.
Het betreft een vertaling van het boek getiteld: "unlocking revelation" bij de schrijver: "Stafford North".

Zeven sleutels dat het boek van Openbaring ontrafelt.

De gedachte alleen, het boek van Openbaring, geeft bij veel mensen een schrikeffect. Ze weten dat er gesproken word over draken, beesten en vallende sterren, maar velen weten niet wat ze hier nu van moeten maken. Sommige denken zelfs: "wat doet dit boek van Openbaring in de Bijbel".
In Openb. 1: 3 lezen we: "Zalig is hij, die leest, en zijn zij, die horen de woorden dezer profetie, en die bewaren, hetgeen in dezelve geschreven is; want de tijd is nabij". God heeft zegeningen voor hen die dit boek lezen, zegeningen voor hen die de woorden dezer profetie bewaren en zegeningen voor hen die deze dingen doen die geschreven staan.
Waarom zou God zulke zegeningen beloven aan hen die dit boek lezen maar het niet kunnen begrijpen?

Er is veel potentiele waarde in het lezen en onderzoeken van dit boek van Openbaring, opdat we de boodschap van Christus aan de gemeenten zouden begrijpen.
In de zes lessen die dit hoofdstuk volgen, zullen we proberen om te begrijpen wat dit boek betekent heeft voor degene die het eerst ontvangen hebben en om dan te zien wat Christus ons wilde leren door deze dingen in onze tijd.

Sinds er zoveel over dit boek geschreven is, en veel van deze informatie niet overeenkomt met de tekst, kijken we ook naar deze gedachten en laten we zien waarom we deze verwerpen.

1. Vijf zienswijzen van dit boek Openbaring.

Laat ons beginnen met de vijf meest populaire interpretaties van het boek van Openbaring. Daarna kijken we naar zeven belangrijke belangrijke sleutels dat het boek van Openbaring over zichzelf geeft. Deze zeven sleutels zullen ons in staat stellen om dan de zienswijze te accepteren die het best bij dit boek past. Die zeven sleutels zullen dan het boek van Openbaring voor ons ontrafelen.

Zo beginnen we. Van al degene die over dit boek schrijven en die op de radio en televisie hierover spreken, als we deze zouden categoriseren, zouden ze allemaal in één van vijf groepen passen.
Niet een ieder in dezelfde groep zou het helemaal met de ander eens zijn en een enkele zou zich ook niet helemaal op zijn gemak voelen in welke groep dan ook. Maar in het algemeen genomen mogen we zeggen dat er vijf groepen zijn van interpretatie over wat het boek van Openbaring betekent.
We zullen de basis van deze vijf interpretaties weergeven om daarna een overzicht te geven van de sleutelpunten van dit boek. Dat zal ons in staat stellen om te bepalen welke zienswijze het meeste in harmonie is met wat het boek over zichzelf zegt.

A. De val van Rome.

De eerste van de vijf zienswijze's is dat het boek geschreven is aan Christenen laat in de eerste eeuw, gedurende de vervolging door het Romeinse rijk en om daaraan het hoofd te bieden. Deze zienswijze zegt dat het Christendom een serieuze vervolging zou ondergaan en dat het Romeinse rijk het wilde uitroeien.
Om Christenen te bemoedigen gedurende deze tijd zend Christus een boodschap om hen te laten weten over de beproeving die hen zal overkomen en de belofte dat Hij uiteindelijk zou overwinnen over dit Romeinse rijk, het naar beneden zou brengen en over hen zou zegevieren.
Representatieve commentators van deze zienswijze zijn J. W Roberts, de Openbaring aan Johannes en Homer Hailey, commentaar op Openbaringen.

B. De verwoesting van Jerusalem.

De tweede van de meest geaccepteerde zienswijze's is dat het boek gaat over de verwoesting van Jerusalem. Volgens deze zienswijze was het geschreven in ongeveer 65 AD, vlak voor de val van Jerusalem in 70 AD. Deze zienswijze zegt dat werd geschreven aan Christenen om het te waarschuwen voor het Romeinse leger die de stad Jerusalem zou komen verwoesten.
Zo zeggen ze, Jezus had hierover duidelijk geprofeteerd in Mattheus 24 en de verwoesting van Jerusalem zou een belangrijk deel worden in de geschiedenis van het Christendom. Deze zienswijze suggereert dat de verschrikkelijke plagen en de gebeurtenissen die beschreven staan zouden voltrokken worden aan hen in de stad van Jerusalem en zij zien de hoer van Openbaring 17 als representatief voor de stad Jerusalem. Een commentaar die deze zienswijze onderbouwd is Foy E. Wallace, het boek van Openbaring.

C. Beschrijft wereld geschiedenis.

De derde van de meest geaccepteerde zienswijze's is dat het boek belangrijke, grote wereld gebeurtenissen beschrijft van tussen de eerste en tweede komst van Christus. Volgens deze zienswijze geeft Openbaring een blik op voorhand van bepaalde Romeinse keizers, Mohammed, van de Turken, van de Rooms-Katholieke kerk, de oorlog tussen Frankrijk en Engeland, van Johannes Calvijn en Maarten Luther.
Deze zienswijze zegt dat belangrijke politieke en religieuze gebeurtenissen in het Christelijke tijdperk in dit boek beschreven staan. Een groot deel van deze zienswijze is gericht op de Rooms Katholieke kerk welke word aangegeven als beide het tweede beest in Openbaringen 13 en de hoer in Openbaringen 17
Commentaren die deze zienswijze vertolken zijn John Hinds, Openbaring en Albert Barnes, commentaar op het nieuwe testament.

D. Principes.

De vierde zienswijze mag wel de zienswijze van "principe" genoemd worden of misschien de "filosofische zienswijze" of de "cyclus van herhaling" zienswijze. Voor degene die deze zienswijze houden is het boek van Openbaring geen boek over specifieke volken, steden, of mensen in het algemeen, zoals de eerste drie zienswijzen ons voorgaan. Deze zienswijze suggereert dat Openbaring een boek is dat een bepaalde reeks van gebeurtenissen beschrijft dat zichzelf herhaalt door de eeuwen heen.
Deze cyclus zegt dat Jezus word gepredikt (rijd voort op een wit paard) en waar Hij gaat, daar volgt politieke en religieuze vervolging. Deze zienswijze zegt dat dit gebeurde gedurende de Romeinse tijd, maar dat deze tijd niet de primaire boodschap was van dit boek. De cyclus, zo zeggen zij, kan ook in andere tijden passen van prediking en vervolging. Zo word deze zienswijze de "principe" zienswijze genoemd, omdat het bepaalde principes beschrijft of een filosofische begrip van herhaling door de eeuwen heen.
Sommige, maar niet allen, die deze zienswijze houden, geloven dat de gebeurtenissen tussen de eerste en tweede komst van Christus zeven keer beschreven staan in dit boek. Dus word de komst van Christus zeven keer beschreven in dit boek. Burton Coffman's commentaar op Openbaringen en W. Hendrikson, "meer dan overwinnaars" accepteren deze zienswijze.

E. Toekomst.

De vijfde van de zienswijze's, en degene waar we het meeste over horen en lezen, mag de toekomst zienswijze genoemd worden. Dit is bijvoorbeeld de zienswijze die ge-promoot word in de "achtergelaten" serie. Degene die dit boek betreden met deze gedachte zeggen dat bijna alles van hetgeen beschreven staat in dit boek allemaal nog moet gaan gebeuren.
Ze zeggen dat we misschien in hoofdstuk drie leven maar de rest is nog toekomst. Deze zienswijze zegt dat er een moment komt in de nabije toekomst wanneer alle dan levende Christenen weggenomen zullen worden en dat alle gestorven Christenen opgewekt zullen worden uit de dood. Dat moment word de "vervoering" genoemd. Degene die vervoert worden gaan naar de hemel voor zeven jaren, gedurende die tijd word de Tempel in Jerusalem herbouwt en zal er oorlog zijn over Israel. Op het hoogtepunt van deze oorlog zal de strijd van Armageddon 300.000.000 soldaten omvatten. In de operatie "vrijheid voor Irak", hadden de coalities 300.000 soldaten, dus zullen er 100x zoveel zijn.
In het midden van dit alles zal Jezus terugkomen op aarde, Hij zal de oorlog stoppen en zal Zijn eigen koninkrijk op aarde opzetten.
Hij zal dan 1000 jaar regeren in Jerusalem met degene uit de vervoering, die met Hem naar de aarde zullen komen, maar ook met de Oud testamentische gelovigen die opgewekt worden als Hij terugkomt en met degene die voor Hem hebben geleefd gedurende de zeven jaar.
Aan het einde van de 1000 jaar van goed leven op aarde komt het einde, welke een derde opwekking brengt, een opwekking van de kwade. Dan komt de scheiding van hemel en hel. Degene die deze zienswijze houden geloven dat het boek van Openbaring een groot deel van dit verhaal verteld, maar haalt ook een aantal dingen uit andere boeken van de Bijbel. Hal Lindsay, "op weg naar een nieuwe wereld" en Robert Shanks, "totdat" presenteren deze zienswijze.
Dus hebben we vijf zienswijze's welke allemaal claimen dat ze de boodschap van dit boek weergeven. Welke zullen we accepteren? De beste manier om deze vraag te beantwoorden is om wat dingen te bekijken over wat dit boek over zichzelf zegt. Laten we daarom naar zeven sleutels kijken over het boek, van het boek.

Sleutel 1. Openbaring is geschreven in symbolen.

De eerste sleutel die dit boek ons geeft is dat de inhoud van dit boek duidelijk verschilt van de meeste van de andere boeken in de Bijbel.
Als we gewoon wat door dit boek heen bladeren en hier en daar wat lezen zien we een draak met zeven hoofden, een beest uit de zee met zeven hoofden, een lam met zeven hoofden en zeven ogen, zeeën die in bloed veranderen, paarden met vuur en met rook dat uit hun monden komt, een vrouw met onder haar de maan, een stad in de vorm van een kubus, een lengte zo groot als haar breedte en meer van deze. Het is duidelijk dat we niet een boek lezen zoals Kollossenzen.

Zo, hoe zullen we een boek als deze benaderen. Zouden we denken dat Openbaring ons wil doen geloven dat er een draak is, groot genoeg om een derde van de sterren uit de hemel te trekken en ter aarde te werpen, of is dit symbolisch bedoeld?
De Bijbel gebruikt heel veel symbolische taal in verschillende plaatsen. Jezus zegt bijvoorbeeld dat Hij het "brood des levens" is, maar we weten dat Hij geen letterlijk brood is. Hij zegt dat Hij "het water des levens" is, maar we weten dat Hij geen letterlijk water is. Deze zijn figuurlijke uitspraken die ons doen zien dat zoals we in het fysieke leven niet zonder water en brood kunnen zo kunnen we in ons geestelijke leven niet zonder Jezus.

Maar hoe weten we of iets figuurlijk is of dat het letterlijk is? Een belangrijke vraag, met welke we elke dag te maken hebben, geeft ons weinig problemen. Als ik tegen je zou zeggen: "ik vries dood", zou je dan de begrafenisondernemer bellen? Nee, je weet dan dat ik het kouder heb als dat ik zou willen.
Als ik zou zeggen: "ik verga van de hitte" zou je dan de brandweer bellen? Nee, je zou dan begrijpen dat ik het warmer heb dan ik zou willen.
De regel die we toepassen als het om deze dingen gaat is dat als iets dat we zeggen te absurd is om letterlijk te nemen dan word het gebruikt als symbolisch of figuurlijk.
Zo komen we bij Openbaring met een lange lijst van karakters en beschrijvingen die te absurd zijn om letterlijk te lezen en we lezen ze dan figuurlijk of symbolisch.

Geleerden spreken over Openbaring als zijnde van een specifiek genre, dit houd in dat het een specifieke vorm van literatuur is. Sommige boeken uit de Bijbel worden gekwalificeerd als geschiedenis, sommige als wet, sommige als liederen (gedicht) en sommige als brieven aan gemeenten.
Openbaring behoort tot de apocalyptische geschriften. Feitelijk gesproken, het tweede woord in het eerste vers van dit boek "apocalypse" word meest vertaald met "openbaring'.
Als we Openbaring vergelijken met deze vorm van literatuur word het duidelijk dat Christus deze vorm gebruikte om Zijn boodschap door te geven.
Apocalyptische literatuur word gepresenteerd als een visioen; het gebruikt dieren en nummers in figuurlijke zin, het profeteert historische feiten en geeft hoop in een tijd van vervolging en druk. Zoals we zullen zien, Openbaring heeft al deze elementen in zich.

Dus als we Openbaring gaan lezen, zullen we sommige dingen letterlijk lezen omdat er een eiland was dat Patmos genaamd word en steden zoals Efeze en Pergamos. Maar sinds het grootste deel van het boek gaat over paarden, draken, lammeren, beesten, sprinkhanen, rivieren van bloed, de zon die verduisterd word, een vrouw die op de maan staat en een stad in de vorm van een kubus, zullen we het figuurlijk moeten lezen.

Zo, als we bezig zijn om te weten welke zienswijze we moeten nemen om dit boek te lezen moeten we er één kiezen die dit principe hanteert: Het boek van Openbaring gebruikt veel figuurlijke of symbolische taal.

Sleutel 2. De boodschap "is nabij" (Openb. 1: 3)

De tweede sleutel voor dit boek is dat het over dingen gaan die "nabij zijn"
Dit boek geeft dan zijn eigen tijdsframe aan voor het tijdselement van de dingen die erin beschreven zijn. Het eerste vers van het eerste hoofdstuk verteld ons dat het boek over dingen gaan "die haast moeten geschieden".
Kijk dan ook naar de andere dingen die gezegd worden in dit boek: 1: 3- "want de tijd is nabij"; 3: 11- "Ik kom haastelijk"; 22: 6- "hetgeen haast moet geschieden"; 22: 7- " Ik kom haastiglijk"; 22: 10- "Verzegel de woorden der profetie dezes boeks niet; want de tijd is nabij"; 22: 12- "En zie, Ik kom haastiglijk"; 22: 20- "Ja, Ik kom haastiglijk"

Welke boodschap denk je dat degene die dit het eerste hoorden hierdoor meekregen? Klaarblijkelijk de schrijvers intentie is om te benadrukken dat dit boek gaat over dingen die snel daarna zouden beginnen en dat het zich zou afspelen in een relatieve korte periode.
In de verzen waar Christus spreekt dat hij haastelijk zou komen, spreekt hij niet over de tweede wederkomst. Zijn tweede komst kwam niet haastelijk nadat dit boek is geschreven.
Maar, Hij sprak over Zijn wederkomst om zijn beloften en voorspellingen te doen volbrengen die Hij in dit boek maakt. Van een regeerder, bijvoorbeeld, mag gezegd worden dat hij "komt" zonder dat hij zelf fysiek aanwezig is.
Als we bijvoorbeeld lezen dat George W. Bush naar Irak is gegaan en Saddam Hoessein heeft verslagen, weten we dat hij daar niet in persoon geweest is om dit zelf te doen. De Bijbel spreekt over het komen van God om zijn voorspellingen te doen uitkomen
Als Jesaja spreekt over de verwoesting van Egypte schrijft hij: "Ziet, de HEERE rijdt op een snelle wolk, en Hij zal in Egypte komen" (Jesaja 19: 1). Dus de Here zou komen om Egypte te verwoesten, maar dat betekende niet dat de Here zelf fysiek zou komen naar Egypte.
God kwam daar door een Assyrische regeerder die uitvoerdde de verwoesting waar God zelf over sprak. Zo kwam God zelf naar Egypte.

Als Christus beloofd dat "Hij komt" in Openbaring betekent dat niet dat de tweede wederkomst nabij is. Nee, het betekent dat Hij komt om zijn beloften en voorspellingen uit te voeren die Hij in dit boek maakt.
We moeten onszelf verplaatsen in degene die dit boek het eerst ontvingen – Christenen die leefden in Efeze, Laodicea, Thyatira en Perganus etc. Deze Christenen die leefden in de provincie van klein Azie gedurende de laatste dagen van de eerste eeuw, begrepen dat deze boodschap zouden komen gedurende hun dagen en de tijd die daarop volgde.
Zeker, de woorden, "haastelijk" en "nabij" zijn gegeven om een drang te geven aan deze boodschap. Om te denken dat deze boodschap niet voor hen was maar dat hij 2000 jaar later pas zijn uitvoering zou vinden, als we dat denken missen we de betekenis en de intentie van veel woorden van dit boek.
De tweede sleutel is om te zien dat dit boek van Openbaring de tijd aangeeft voor zichzelf.
Het heeft een boodschap over dingen die zich "haastelijk" zouden gaan ontvouwen en over evenementen die zouden gebeuren in een relatieve korte tijd. Als we dit boek lezen, word het duidelijk dat het verhaal begon toen het boek werd gegeven aan de lezers en zich afspeelde in de tijd die daarop volgde. De boodschap aan hen was duidelijk: "Kijk voor deze dingen want ze zullen zich weldra gaan ontvouwen".

Sleutel 3. Openbaring geeft bemoediging aan Christenen die vervolgd worden.

De derde sleutel om dit boek te ontrafelen is dat het onderliggende thema de vervolging van de gemeente is.
Iemand heeft gezegd: "het bloed van Christenen is op elke pagina". Bij dit word bedoeld dat welke pagina van dit boek je ook maar openslaat, ergens op die pagina word gesproken over de vervolging van de Christenen. Om te zien dat de vervolging een doordrongen gedeelte is van dit boek, overdenken we een aantal van de passages over dit onderwerp.
In 1: 9 zegt Johannes tegen de Christenen: "Ik, Johannes, die ook uw broeder ben, en medegenoot in de verdrukking." Zo beiden Johannes, die verbannen was naar het eiland Patmos voor zijn geloof en de Christenen aan wie hij schreef, zijn betrokken in de verdrukking van hun geloof.
In de hoofdstukken 2 en 3 hebben we de zeven brieven aan de gemeenten. In vijf van de zeven brieven lezen we over vervolging. In navolging, als we naar hoofstuk 6: 9- 11 kijken, verzen die ons een goed en duidelijk beeld geven van dit boek. Hier, de zielen van hen die onthoofd waren vanwege hun getuigenis, later in hoofdstuk 12: 17 en 20: 4, genoemd degene die "de getuigenis van Christus bezaten", schreeuwen de vraag: "Hoelang, o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet van degenen, die op de aarde wonen".
Zij waren gestorven voor de getuigenis van Christus en ze willen weten hoe lang het nog duurde voordat degene gewroken werden degene die hun bloed hadden vergoten, hen die nog op de aarde woonde.
God antwoord dat Hij dat niet gelijk zal doen, maar laat meer tijd dat nog meer van hun broeders zullen sterven voor hun getuigenis zoals met hun gebeurd was.
Zo was er veel vervolging voor de Christenen en voordat God alles tot een eind brengt zal er nog meer vervolging zijn. Als het verhaal van Openbaring zichzelf verder ontvouwt, zien we hoe God met hun vraag omgaat, eerst om een tijd te wachten maar om daarna te doen waarom ze hebben gevraagd.

Andere verzen die ook ditzelfde principe van vervolging aangeven vinden we in 7: 14, waar een groep van Christenen uit de grote verdrukking komt, de dood van twee getuigen in hoofdstuk 11, het plan van het beest in hoofdstuk 12 om degene te vervolgen die de getuigenis van Christus houden.
Verder, het beest dat krijg maakt met de heiligen uit hoofdstuk 13: 7, het tweede beest dat de dood veroorzaakt van hen die het beest niet aanbidden in 13: 15, in hoofdstuk 17: 6 de vrouw die dronken was met het bloed van de heiligen, in hoofdstuk 18: 24 het bloed dat van Christenen in Babylon en in 20: 4 degene die onthoofd waren omwille hun getuigenis worden daar gezien als regerend met Christus.
Zeker, er kan geen twijfel bestaan, dat met deze en andere verzen uit dit boek die vertellen over de vervolging van Christenen, de vervolging het hart is van de boodschap aangaande dit boek. En als vervolging van Christenen het thema is kan er zeker ook geen twijfel over bestaan dat de boodschap een boodschap is van bemoediging voor hen die het slachtoffer zijn van deze vervolging.
Christus zou geen boek zenden aan Christenen zo vol van vervolging en hen niet een boodschap geven van hoop en bemoediging. Als we iemand opzoeken in het ziekenhuis vertellen we hen ook niet over degene die al aan die ziekte waar ze aan lijden zijn overleden, nee, we geven hen woorden van bemoediging en hoop.
Openbaring is dan een boek dat spreekt over de vervolging van Christenen en degene die het boek het eerste ontvingen zouden de meest zware vervolgingen ondergaan die de gemeente ooit had moeten doorstaan. Deze Christenen moesten niet alleen weten wat er zou gaan gebeuren, maar ook hoe al deze dingen zouden eindigen.
Deze boodschap, ondanks dat het sprak over the slechte nieuws van vervolging, bevatte ook de boodschap hoe God met dit alles om zou gaan, hoe hij de vijand zou verslaan en hoe de getrouwen zou eren.

Sleutel 4. Het boek van Openbaring indentificeert de draak en de twee beesten.

Zoals we eerder geschreven hebben, Openbaring maakt gebruik van symboliek om zijn boodschap door te geven. Met sommige van deze symbolen worden belangrijke spelers in dit boek weergegeven.
Als we deze belangrijke spelers correct kunnen identificeren hebben we een belangrijke sleutel om dit boek te begrijpen. Drie van deze belangrijke spelers verschijnen als draak en twee beesten.
Laten we eens kijken of het boek ons verteld wie zij zijn.

De draak:

De draak word geintroduceert in hoofdstuk 12 en word gezien tot aan het einde van het boek. In dit boek word hij voorgesteld als rood, met zeven hoofden, tien hoornen en zeven kronen. Deze beschrijving beschrijft ongetwijfeld kracht en een heerser van enige waarde.
Met zijn staart, zweept hij een derde van de sterren uit de Hemel, dit inpliceert niet alleen kracht, maar kracht dat dit niet een gewoon dier is. Hij vervolgt een vrouw en haar kind en brengt zijn twee helpers om Gods kinderen te vervolgen.
Later word hij gebonden in de afgrond voor duizend jaar word daarna in de poel des vuurs geworpen. We worden niet in twijfel gelaten als we kijken naar de identiteit van deze draak. Openbaringen 12: 9 en 20: 2 laat ons zien wie hij is: "de oude slang, welke genaamd wordt duivel en satanas".
Dus elke keer als we de benaming "draak" tegenkomen kunnen we satan ernaast schrijven. Zegt de tekst draak, schrijven we satan.

Het eerste beest:

Het eerste beest identificeren is waarschijnlijk de meest belangrijke identificatie in dit boek. Dat de draak satan is word duidelijk weergegeven, dit door middel van twee verzen die dit heel duidelijk aangeven.
Sinds het eerste beest een hele cruciale en belangrijke rol speelt, word het heel belangrijk dat we zijn identiteit leren. Een kleine vertekening kan ons in de verkeerde richting sturen. Sinds er geen vers is dat in duidelijke taal aangeeft wie hij is, zijn er wel veel gegevens die ons helpen om te begrijpen wie dit beest voorstelt.
Er is veel verschil in interpretatie van dit boek, maar als het over het eerste beest gaat is er zelfs in de verschillende interpretaties dezelfde mening over de identiteit van dit eerste beest. Laten we naar de dingen kijken die ons gegeven zijn.

In het laatste vers van hoofdstuk 12, de draak voert strijd met hen die de geboden en de belijdenis van Christus houden. In het volgende vers (13: 1) ziet Johannes een verschrikkelijk beest uit het water komen. In 13: 7 zien we dat het beest macht krijgt om met de heiligen de strijd aan te gaan, hierdoor zien we dat dit beest door satan word gebruikt in zijn strijd tegen de heiligen. De eerste aanwijzing is dan dat het beest een belangrijke vervolger is van de Christenen.
Als dit beest ten tonele verschijnt zien we dat het tien hoornen heeft, deze verspreid over zeven hoofden en op elke hoorn is een kroon. Zijn lichaam is als een panter, zijn mond als van een leeuw en zijn voeten als van een beer. Het beest word dus beschreven als met delen van drie verschillende dieren – een leeuw, een beer en een panter - en het heeft tien hoornen.
Deze beschrijving, zullen voor degene die met het oude testament bekend zijn, leidden naar Daniel 7 waar er ook vier dieren zijn – een leeuw, een beer, een panter en een dier met tien hoornen. We zien hier overeenkomsten. In de profetie van Daniel, de vier dieren stellen wereld-machthebbers voor. De leeuw is Babylon, de beer is de Meden en de Perzen, de panter staat voor het snel groeiende Griekse bolwerk van Alexander de grote en de vierde, met de tien hoornen, was representatief voor het Romeinse rijk.
Het is interessant om te zien dat deze vier bolwerken allemaal ook een deel zijn van het visioen dat Nebuchadnezzar had, beschreven in Daniel 2.
Dus bij het gebruiken van deze dieren van bolwerken genoemd in Daniel 2 en 7 zien we dat Johannes een wereldmacht ziet in dit tweede beest.
Het beest, heeft een bijzondere relatie met het vierde beest van Daniel, het Romeinse rijk omdat ze beiden tien hoornen hebben. Sinds elk rijk in Daniel werd overgenomen door de volgende was het territorium van het vierde rijk als van de vorige drie.

Dus de eerste twee aanwijzingen die we hebben wijzen beiden naar het Romeinse rijk dat de Christenen vervolgde. Maar vragen we dan, zijn de andere aanwijzingen die gegeven worden in dit boek consequent met deze zienswijze? Laat ons dit bekijken.
In Openbaringen 13: 6- 7 zien we een aantal belangrijke zaken. Hier worden vier aanwijzingen over dit beest gegeven: 1) Het lasterde God; 2) Het deed de heiligen strijd aan; 3) Het regeert over alle geslacht, taal en volk; 4) Allen die op de aarde woonden aanbaden het beest.
We zien hier dan dat dit beest staat voor een wereldwijd rijk met een religie dat de leiders tot goden maakt, het lastert God en het rijk doet de heiligen strijd aan. De identificatie van het beest moet overeenkomen met deze elementen.
Openbaring 17: 9- 10 geeft verdere aanwijzingen. Hier word verteld dat elke van de zeven hoofden een koning representeerd. Johannes verteld ons dat vijf van deze koningen al hebben geregeerd, één regeert er als deze brief geschreven word en één koning moet nog komen. Dus het beest (rijk) bestaat als Johannes deze brief schrijft want Johannes schrijft dat

één koning "is" en dat de andere nog niet gekomen is. Dus de hoofden van dit beest zijn representatief voor koningen en de zesde is regerend als Johannes dit schrijft.
Deze verzen vertellen niet alleen dat de zeven hoofden koningen zijn maar ook dat de zeven hoofden zeven heuvelen representeren. Wat zou in de gedachten zijn gekomen van deze vroege Christenen die lazen over zeven heuvelen?

Laat ons denken als de vroege Christenen over deze aanwijzingen. Wat zou in hun gedachten komen als ze dachten aan een beest met de volgende karakteristieken? Het was een wereldmacht, regerende over de hele wereld. De leiders laten zich aanbidden en sinds één van de koningen regerend is als Johannes schrijft, was het representatief van het koninkrijk dat toen regeerde.
Ze zouden ook begrijpen dat het beest representatief was voor de vervolgingen die plaats hadden, dat hij een connectie had tot zeven heuvelen en dat er al over hem was geschreven in het boek Daniel. Wat zouden deze aanwijzingen hen zeggen? Duidelijk was het dat er maar één entiteit was die deze aanwijzingen vervulde: Het Romeinse rijk.
Dit wereldrijk dat regeerde tijdens de dagen van Johannes was het vierde beest uit Daniel, hun leiders werden aanbeden, haar hoofdstad was Rome, gebouwd op zeven heuvelen en het was een ware vervolger van de Christenen. De eerste Christenen wisten dus dat als de tekst sprak over dit eerste beest lazen dat het Romeinse rijk bedoeld werd. De tekst zegt eerste beest, we schrijven Rome.

Het tweede beest:

De draak brengt ook een tweede beest ten tonele in Openbaring 13. De enige aanwijzing in de tekst over dit beest is dat het twee hoornen heeft als een lam en dat het sprak als de draak (13: 11)
Wat zouden de eerste Christenen van dit beest gemaakt hebben? Hier zijn de aanwijzingen.
Hij rijst op in hoofdstuk 13 samen met het eerste beest (het Romeinse rijk) en gaat ten onder samen met het eerste beest in hoofdstuk 19. Dus dit beest bestaat dus samen met het Romeinse rijk. Ze komen samen en gaan samen ten onder. Van het tweede beest word gezegd dat het zijn gezag krijgt van het eerste beest. (13: 12)
Dit belet ons om het tweede beest te identificeren als iets dat voortgezet word nadat het eerste beest is verdwenen omdat de twee samen bestaan en dat ze samen werken. Verder zien we dat het tweede beest spreekt als de draak en dus het gereedschap van satan is. Van het tweede beest word verder gezegd dat het één missie heeft en dat is om beelden en standbeelden opricht voor het eerste beest (Romeinse rijk) en de mensen dwingt deze te aanbidden. Doordat hij dit doet, misleid hij de mensen met valse wonderen, gebruikt hij economische druk en dood de mensen die weigeren om het beest te aanbidden.
Als wie zouden de vroege Christenen het tweede beest hebben gezien wiens enige bestaan was om de mensen de leiders van het Romeinse rijk te laten aanbidden.
Aan de vroege Christenen was dit beeld duidelijk. Beginnend met Domitian, 81- 96 AD, de aanbidding van de Romeinse keizers werd een waarheid in die tijdsperiode. Een sterke sekte van van keizer aanbidding werd een realiteit, zij bouwden beelden en ze bouwden ook tempels aan de Romeinse keizers waar ze aanbeden moesten worden.
De mensen werden gedwongen om wierook te nemen, dat op het altaar te offeren aan een keizer en om te belijden dat "Caeser is koning". Om dit niet te doen werd gezien als verraad, dus als Christenen weigerden om de Caeser te aanbidden, werden ze vijanden van de staat en als consequentie was er de vervolging van hen.
Aan hen, de zeven gemeenten van Azië, aan wien de brief aan Openbaring geschreven is was het duidelijk wie dit tweede beest was: de sekte van keizeraanbidding. In Efeze, bijvoorbeeld, was er naast de grote markt in de stad een grote tempel voor drie grote Romeinse keizers: Vespasian, Titus en Domitian.
Dus de draak is Satan, het eerste beest is het Romeinse rijk en het tweede beest is de sekte van keizeraanbidding.

Sleutel 5. Het boek van Openbaring identificeert de hoer die Babylon is.

Het boek van Openbaring heeft een figuur in zijn verhaal die een hoer of een prostituee genoemd word.
Ze word geintroduceert in hoofdstuk 17 en van dat hoofdstuk leren we een aantal dingen over haar. Ze is een "grote stad" (v. 18) ze word overspelig met koningen (v. 2) ze rijd op of regeert over het eerste beest (v. 3, 7) ze is weelderig gekleed in scharlaken rood en versierd met goud (v. 4) en ze houd in haar handen een beker gevuld met het bloed van de heiligen en omdat ze zoveel heeft gedronken van dit bloed is ze dronken. Dus deze hoer is een stad die regeert over het beest (Romeinse rijk) degene die de koningen van de wereld in immoraliteit, ze is rijk en leid in de vervolging van Christenen. Vroege Christenen zouden weten dat dit de stad van Rome is. Als verdere bevestiging van deze identificatie draagt ze een hoofdband met deze inscriptie: "Verborgenheid; het grote Babylon, de moeder der hoererijen en der gruwelen der aarde". Haar naam, dan, is Babylon. Sinds het oude Babylon de hoofdstad was van een groot wereldrijk dat Gods kinderen in andere tijden had vervolgd, word dit een goede banaming voor de hoofdstad van het Romeinse rijk, ook de vervolger van Gods kinderen. Sommige in de eerste eeuw refereerden ook naar Rome als Babylon. Dus de hoer, of prostituee is de stad van Rome.

Nog een woord over de hoer. Een andere aanwijzing dat de hoer de stad van Rome was is het feit dat een populair muntstuk in die tijd in circulatie was in klein Azië die Rome als een mooie vrouw schilderde weelderig gekleed. Dit muntstuk, één is er in het Britse museum, laat zien dat Rome in die tijd bekend stond als een elegante vrouw, dus niet onbekend aan de mensen van die dag.

Sleutel 6: Openbaring identificeert de 1260 dagen.

Er word een tijdsperiode dat vijf keer genoemd word in Openbaring. Deze in hoofdstukken 11, 12 en 13. Twee keer word het 1260 dagen genoemd, twee keer 42 maanden en één keer 3.5 jaar.
Alle van deze suggereren een periode van dezelfde lengte, 1260 dagen gedeeld door 30 is 42 maanden, en 42 maanden gedeeld door 12 is 3.5 jaar.
Wat gebeurd er gedurende deze periode? In hoofdstuk 11: 2 worden we verteld dat Heidenen de heilige stad zullen vertreden voor 42 maanden; in hoofdstuk 11; 3 en 7 lezen we dat de twee getuigen (Gods kinderen) voor 1260 dagen getuigen ondanks dat ze aangevallen worden en aan het eind van deze periode dat ze gedood worden in de stad van het beest; en hoofdstuk 12: 6 een vrouw, kostbaar voor God, word gekoesterd en beschermd van Satan voor 1260 dagen; in hoofstuk 12: 14 lezen we dat God de vrouw koestert voor een tijd, een tijden en een halve tijd om haar te beschermen voor Satan en in 13: 7 lezen we dat het beest strijd voert met de heiligen voor 42 maanden. Maak notitie wat elke van deze periodes gemeen hebben!
Of er nu gesproken word over dagen, maanden of jaren, de activiteit die genoemd word is een activiteit van strijd en aanval aan wat God ziet als kostbaar, in het bijzonder zijn heiligen. In twee van de beschreven tijden is Satan de aanvaller en in drie is het beest (Het Romeinse rijk) de aanvaller. Dus de 1260 dagen staan voor de vervolging van Gods kinderen en in het bijzonder, een aanval van Satan doormiddel van het Romeinse rijk.
Sinds het Romeinse rijk de Christenen vervolgde vanaf 90 A.D tot aan 300 A.D, word deze periode aangegeven als 1260 dagen. Vergeet niet dat in Openbaring, niet alleen dieren en andere objecten figuurlijk zijn, zo zijn ook tijden figuurlijk. We verwachten dan ook niet dat de 1260 dagen letterlijke dagen zijn, maar dat het een tijdsperiode representeert in welke deze beschreven zaken zichzelf afspelen. Dus de 1260 dagen is representatief voor de periode in welke het Romeinse rijk de Christenen vervolgde.

Sleutel 7. Openbaring identificeert het koninkrijk.

Het boek van Openbaring spreekt over een koninkrijk en geeft ons er informatie over dat ons kan helpen om dit boek te begrijpen.
Sinds sommige mensen en groeperingen leren dat het koninkrijk van God in Openbaring een letterlijk koninkrijk op aarde zal zijn, is het tot hulp om te zien hoe dit boek dit koninkrijk beschrijft. In Openbaring 1: 6, zegt Johannes dat Christus: "ons tot koningen en priesters gemaakt heeft om God te dienen".
We leren veel van deze simpele uitspraak. Johannes spreekt over een koninkrijk wat op dat moment bestond. Johannes spreekt over dat Hij "gemaakt heeft", dat spreekt over iets dat gedaan is in de verleden tijd. Dus Johannes en degene waaraan hij schreef waren in het koninkrijk. En de inwoners van dit koninkrijk waren priesters, dus is het een geestelijk koninkrijk en niet een koninkrijk dat regeert over een aards territorium.
Drie verzen later, in vers 9, zegt Johannes dat hij een deelgenoot is in de verdrukkking en in het koninkrijk met degene aan wie hij schrijft. Opnieuw, Johannes spreekt over een koninkrijk dat bestond in zijn dag en beide, hijzelf en de Christenen aan wie hij schreef, waren een gedeelte van dat koninkrijk.
In hoofdstuk 5 vers 9 en 10 word het koninkrijk opnieuw genoemd. In deze plaats word Christus geroemd als waardig omdat Hij "Gij zijt geslacht, en hebt ons Gode gekocht met Uw bloed, uit alle geslacht, en taal, en volk, en natie". Hij heeft hen "als een koninkrijk gemaakt". Dus, bij de tijd van het schrijven van dit boek, Christus had Zijn koninkrijk al opgericht en mensen uit alle geslacht, taal, volk en natie waren in dat koninkrijk. Dit vers, zoals ook 1: 6 spreekt ook over het feit dat de inwoners van het koninkrijk priesters zijn, dit bevestigd ook de geestelijke natuur van het koninkrijk.
Deze passage zegt ook dat ze op de aarde zouden regeren. Dit woord word beter vertaald met "over". Dus ondanks dat deze mensen zouden worden vervolgd, zouden ze uiteindelijk zegevieren, zoals de belofte laat zien dat er een dag komt dat ze over de aarde zouden regeren, of overwinnaars zouden zijn over hen die hen vervolgden.
Dit is het meest belangrijke thema van Openbaring. Terwijl er een tijd zou zijn van vervolging voor de Christenen, door hun trouw zouden ze overwinnen and zouden ze overwinnaars worden.
Deze gedachten over het koninkrijk zijn harmomious met was Jezus zei over het koninkrijk tegen Pilatus. In Joh. 18: 33- 36, vroeg Pilatus aan Jezus of Hij een koning was. Jezus antwoordde: "Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld.......maar nu is Mijn Koninkrijk niet van hier". Met de beschrijving van Openbaring en de woorden van Jezus zelf, moeten we niet denken aan een aards koninkrijk zoals de koninkrijken der aarde. Nee, we moeten denken aan een geestelijk koninkrijk en de vroege Christenen waren in dat koninkrijk.